Her şey gün geçtikçe kötüleşiyor

22 yasindayim 1 kiz 1 erkek kardesim var en buyukleri benim babam yillardir kumar oynar elimizde avucumuzda ne varsa hepsini buna harcadi isinden oldu su an gecici islerde calisiyor annemin butun birikimini hepsini kumarda harcadi annem yillardir babamin borclarini odeyebilmek icin calisiyor eline gecen her parayi onun borcunu odemek icin harciyor kendi ustune basina tek bi sey aldigini gormedim daha babam yuzunden kendi ailemizden akrabalarmizdan cok uzak bir sehire tasindik cunku orada borc yapip kimsenin borcunu odemedigi icin insanlar arrk kapimiza dayaniyordu benim adima annemin adina krediler cekti odemedi yine hepsi ustumuze kaldi kendisi cok kotu bi insan asla iki kelime konusamiyoruz bagirip cagirip hakaret ediyor daha once bana da anneme de siddet uyguladigi oldu ben universite son sinif ogrencisiyim bilgisayar muhendisligi okuyorum ama tek amacim cidden annemi bu hayattan artik kurtarmak kendisi hasta ilaclarla ayakta kalip bu sekilde calisiyor her gun icim gidiyor aglamadigim gun yok diyebilirim kendi gelecegim icin de hic umutlu degilim annemin de heralde kotuye alistigindan pek bosanmaya niyeti yok gibi bilmiyorum ama kucuk 7 yasindaki kiz kardesimin bile psikolojisi bozuk en udak yuksek seste aglamaya basliyor mutlu oldugum huzurlu hissettigim tek bir gun bile yok bazen cidden canima kiymak istiyorum sonra belki ilerde bizi kurtarabilirim diye dusunuyorum yanimizda olan kimse yok her gun ayri bi cehennem oluyor yasama hevesim kalmadi artik