Ben iyi değilim

Ben iyi değilim ve açık açık anlatamıyorum kimseye. Benim hiç hevesim kalmadı umudum kalmadı elimi neye atsam elimde kalıyor sanki daha 21 yaşındayım ama o kadar bomboş bir hayat geçirdim ki dişlerim yamuk kırık diye hiç rahat rahat konuşamadım gülemedim kahkahalar atamadım asosyalleştim özgüvensizleştim bu yüzden her şeyden geri kaldım neyi sevip neyi sevmediğimi keşfedemedim ilk defa yksye girdim cesaret edip üniversiteye gidemedim korkudan bir iş görüşmesine gidemiyorum insanlar ben konuşurken dişlerime bakıyor zaten bakmasalar da sırf kadınım minyonum diye yapamayacağımı düşünüp işe almıyorlar diplomam olmadığı için tek seçeneğim market fabrika tekstil garsonluk hepsi ağır işler önümde bir sürü yol var ama hepsinin ilk adımı büyük bir engelle başlıyor okumak istesem para yok çalışmak istesem işe alan yok işi geçtim iş görüşmesine gidecek özgüvenim yok artık yaşamaya hevesim yok eskiden sırf tekrar dondurma yiyebilmek için yaşardım şimdi önüme dünyaları serseler yine de gitmek istiyorum aile evinde dursam dert durmasam dert ben artık bu ülkede hayatta kalamıyorum bütün suçlusu tanrı her şeyin suçlusu o bir yere kadar sorun yoktu dişlerimin yamukluğunun ama bir yerden sonra boku çıktı hayatım boşa gidiyor herkes ilerliyor herkes iyi kötü hayatı yaşıyor bense 4 duvar arasında tek kişilik bi yatakta onları izliyorum dayanamıyorum artık çok canım yanıyor ne yapacağımı bilmiyorum iyi değilim