İlk maaşımı babama verdim, almadı

Üniversiteden mezun oldum, ilk işime başladım. İlk maaşımı çektim, zarfın içine koydum ve babama verdim. “Bu senin hakkın” dedim. Yıllarca o bizi okuttu, hiçbir şeyini eksik etmedi.

Babama bakınca bir şey oldu. Zarfı geri itti. “Ben senin paranı istemiyorum” dedi. Israr ettim. Sonunda aldı, ama ertesi gün bana bir cüzdan almış. İçine de o parayı koymuş.

“İlk maaş harcanmaz, saklanır” dedi. O cüzdanı hâlâ kullanıyorum. İçinde bir kuruş yok ama her açtığımda o günü hatırlıyorum. Bazı hediyeler para değil, onu verirken hissettiğin şey.