Popüler Konular

Anonim bir dokunuş, sadece bir gece, sadece bir an. İsmi sorulmadı, numarası alınmadı. Sabah kalkınca kalktı, geri dönmedi.

KPSS vierde sefer, artık umut kesildi. Her sene düşük puan alıyorum, dershaneye gittim ama sonuç yok.

Tek odada yaşarken fiziksel olarak tek başıma. Dokunulan bir cilt yok, sadece bu boşluk var. Eve taşınma hayalimi bırakmışım gibi.

İş ararken fiziksel olarak çok yorgunum. Her gün evden çıkıp ilanlara bakıyorum ama cevap yok. Bu boşluk bunu daha da kötüleştiriyor.

Kimse beni gerçekten görmüyor mu? Herkes beni bir maske gibi görüyor ama gerçek ben bu değil.

Anneannemin elinin sıcaklığına özleşiyorum. Onun dokunuşu beni rahatlatıyordu. Artık o yok, sadece anı kalmış.

Geceleyin panik atacağım, duvarı kolarak nefesimi tutuyorum. Kimseye söylemiyorum. Bu boşluk bunu daha da kötüleştiriyor.

Akşam yemeğini tek başıma yemek, duvara bakmak, telefonuma bakıp kimseyle konuşmak istememek. Bu yalnızlık beni çürütüyor.

Sevgilimle son kez öpüştüğümüz anı hatırlamıyorum. Aylar geçti, o dokunuşun sıcaklığını unuttum gibi. Ben mi değiştiim, o mu? Bu dert beni parçalıyor.

Yeni mezunum. Bir özel bir eğitim kurumunda işe başladım. Zaten yeni mezun diye deneyimsiz diyip maaşı en alt düzeyde tutuluyo ve branşım bakımından da zor bir dersim var. Ama her hafta her gün derslerim dolu üstüne denemeler falan ek dersler epey yoğun geciy…

Tum birikimimi Tera fonuna yatirmistiim, evimin kirasını, hatta ilac masraflarini odemeyi dusunuyordum. Artık o para gitti. SPK tasfiye aldigi için parama erisimim yok. Bu stres yüzunden geceleyin uyuyamıyorum, kalp çarpintisi basliyor. Bu durumu nasıl asabil…

Tera fonunda para yatirmistiik, SPK tasfiye aldi ve paramız kandı. Artık eve giderek tartışıyoruz, kimsenin hatası yok ama herkes biribirine öfkeleniyor. Bu stres ailesini bozacak gibi hissediliyor. Bu durumu nasıl cozebiliriz?