Arkadaşlıklar çevre vs nasıl oluyor
Kırgınlık Odası
Beklediğin şey gelmedi.
Kırgınlık sessiz taşınır. Burada bir kez yüksek sesle söyleyebilirsin — kimse "boş ver" demeyecek.
Bugünün cümlesi
Kırgınlığını bir cümleyle söyle — kısa olsun.
Bu odada konuşulanlar
58 paylaşımBabam geçen ay kalp krizi geçirdi. Yoğun bakımın önünde plastik sandalyede üç gece geçirdim. Hayatımda bu kadar uzun süre hiçbir şey düşünmeden oturmamıştım. İnsanlar gelip geçiyor, hemşireler isimleri okuyor, bir adam her sabah aynı köşede dua ediyordu. Üçün…
Altı yıl. Aynı evi paylaştık, aynı kediyi besledik, aynı şehirde büyüdük. Dün akşam telefonuma bir mesaj geldi: “Artık devam etmek istemiyorum.” Ne bir ses, ne bir yüz, ne bir açıklama. Sadece on üç kelime. Ben o sırada marketteydi, onun sevdiği yoğurdu alıyo…
Oğlum ilkokul üçüncü sınıfta. Dersleri iyi ama çok hareketli. Her veli toplantısında öğretmeni beni koridorda durdurup “sizin çocuğunuzla ilgilenmeniz lazım” diyor. Sanki ben ilgilenmiyormuşum gibi. Geçen toplantıda diğer velilerin yanında “siz evde hiç kitap…
Babam vefat edince evi satmaya karar verdik. Kardeşim “ben burada büyüdüm, satmam” dedi. Ben “borçlar var, satmamız lazım” dedim. İkimiz de haklıydık. Ama birbirimizi dinlemedik. O günden sonra bayramlarda aramadık. Annem ikimizi de ayrı ayrı arıyor, ikimize …
Eşimin dokunusu artık beni uyutmuyor, uyanıtırmıyor. Onun elinin üzerimde geçmesi beni hiç direkt hissetmiyor. Onu sevdiğimi biliyorum ama cinsel bir çekimim kalmadı. Bu nasıl oldu, nasıl geri döndürürüm? Cevapsız kalıyorum bu soruyu, bu derdi buraya bırakıyo…
Dört yıl çalıştığım şirketten geçen hafta ayrıldım. İstifa dilekçesini verdim, İK “hayırdır?” dedi. “Daha iyi bir fırsat” dedim. Aslında öyle bir fırsat yok. Sadece artık dayanamıyordum. Son gün masamı topladım. Kimse gelmedi. Bir arkadaş “görüşürüz” dedi, o …
Son 3 aydır eşimle fiziksel yakınımız sıfır. Başta iş stresi dedi, sonra yaş, sonra mevsim... Her gece yanına girip uyuyorum ama o tarafı kapattı. Ben ise her gece uykuya düşemiyorum, 그의 tadı hatırlamakla uğraşıyorum. Dışarıda biriyle mi olduğundan korkuyor…
Anneannemin elinin sıcaklığını hatırlamak. Onun dokunuşu beni rahatlatıyordu. Artık o yok, sadece anı kalmış. Bu anı beni aynı zamanda mutlu ve uzgun yapıyor.
Eşimle son kez fiziksel olarak ne zaman yakınlaştığımı hatırlamıyorum. Aylar geçti, yıllar belki. O elinin sıcaklığı, o nefes… Hepsi anımsayan bir hafıza gibi. Ben mi değiştiim, o mu? Bu soruyu kimseyle paylaşamıyorum.
Babamın hastane koridorunda öğrendiğim şey. O an her şey değişti. Artık önceki gibi değil. Bu dert beni parçalıyor.
Kardeşimle miras yüzünden iki yıldır konuşmuyoruz. Anneannemin elinin sıcaklığını hatırlamak artık sadece anı kalmış. Bu durum aileyi bozuyor.