Sakinlik Odası
Her odada bir şey itiraf edilmiyor. Burada sadece duruyoruz — bugün seni sakinleştiren şeyi yazabilirsin.
Bugünün cümlesi
Sessizliğin en iyi geldiği an hangisi?
22 yasindayim 1 kiz 1 erkek kardesim var en buyukleri benim babam yillardir kumar oynar elimizde avucumuzda ne varsa hepsini buna harcadi isinden oldu su an gecici islerde calisiyor annemin butun birikimini hepsini kumarda harcadi annem yillardir babamin borc…
bugün yine her şeyi en başından zihnime kazımak için oturup bu satırları yazıyorum. insan bazen ne kadar güçlü durursa dursun, arkasında bıraktığı o yoğun hikayenin kalbinde bıraktığı sızıyı hissediyor. ama her şeyden önce kendime verdiğim o sözü tutmanın huz…
Sıcak yağ, sessiz müzik, karardığını hissettim. Tek tek kaslarımı açıyordu, sonra elinin sıcaklığı daha aşağıya iniyor oldu. Ben nefesimi tutuyordum, bir daha rica etmedim ama isterdim. Evde erkeğim uyurken, aklıma o elin dokunuşu geliyor, sırtım terliyor.
5 yıl evliyiz, ama son bir yıldır yatak odamız sadece uyumak için var. Onun elimi çekiyor, ben de susuyorum. Geceleyin sesli nefes alıyorum ama onun kokusunu bile hissetmiyorum. Benim içimdeki ateş sönmüyor, sadece kimse hissetmiyor.
İki yıldır göğsümde ağır bir acı var, doktorlar sebebi bulamıyor. Tüm testler temiz, her şey normal. Ailem bana zakkım diyor, hepsi zihninde diyor. Ama ben gerçekten nefes alamıyorum. Bu derdi yazıp bırakıyorum.
ait olduğum yeri bilememenin verdiği huzursuzluk içerisindeyim. kendimi doluya koysam almıyor boşa koysam dolmuyor. yazın 3 4 ay boyunca neredeyse her gün konuştuğum biri vardı. iki yaş küçüktü benden. erkek olduğu için biraz absürttü bizim için. konuştuk,kon…
Selam arkadaşlar geçtiğimiz yaz oğlum bana seninle bir şey konuşmak istiyorum baba dedi ve bana eşcinsel olduğunu söyledi baya sakin sakin anlattı bende sakin sakin dinlemeye çalıştım sonrasında benimde geçmişte yaptığım bazı şeyler aklıma geldi bende eskiden…
Gece yarısı kalbim hızlandı, ellerim uyuştu, nefes alamadığımı sandım. Acile gittim. Doktor “panik atak” dedi. Ama ben hâlâ kalp krizi geçirdiğime eminim gibiydim. Ertesi gün işe gittim. Kimseye bir şey söylemedim. “İyi misin?” diye sorana “yorgunum” dedim. Ç…
İlk kez bir kadınla aynı odada tek başıma… O sessizliği, o nefes sesini, o cildinin sıcaklığını unutamıyorum. Hiçbir şey olmadı ama her şey değişti. Şimdi her gece o anı tekrar ediyorum zihnimde. Bu bir çıkış mı yoksa sadece bir an mı? Bu derdi kimseyle payla…
Panik atacam, duvara göz koyup nefesimi tutuyorum. Kimseye söylemiyorum bu duyguları. Zayıf çıkarmak istemiyorum ama içim boş. Bir yardım, bir ses duymak istiyorum.
Eşimle son kez fiziksel olarak ne zaman yakınlaştığımı hatırlamıyorum. Aylar geçti, yıllar belki. O elinin sıcaklığı, o nefes… Hepsi anımsayan bir hafıza gibi. Ben mi değiştiim, o mu? Bu soruyu kimseyle paylaşamıyorum.
Geceleyin panik atacağım, duvarı kolarak nefesimi tutuyorum. Kimseye söylemiyorum. Bu boşluk bunu daha da kötüleştiriyor.