Yalnızlık Odası
Burada kimse "biraz dışarı çık" demiyor. Yalnızlığını olduğu gibi anlatabilirsin; okuyan biri aynı şeyi hissetmiş olabilir.
Bugünün cümlesi
En son ne zaman biri seni gerçekten duydu?
On yıldır aynı şirkette çalışıyorum. İlk kez iş değiştirmeye karar verdim. CV'yi güncelledim, motivasyon mektubu yazdım, hatta yeni bir gömlek aldım. Görüşmede üç kişi karşımda oturuyordu. Biri “kendinden biraz bahseder misin?” dedi. On yıldır kimse bana bunu…
Altı yıl. Aynı evi paylaştık, aynı kediyi besledik, aynı şehirde büyüdük. Dün akşam telefonuma bir mesaj geldi: “Artık devam etmek istemiyorum.” Ne bir ses, ne bir yüz, ne bir açıklama. Sadece on üç kelime. Ben o sırada marketteydi, onun sevdiği yoğurdu alıyo…
Yirmi yıl boyunca aynı sektörde çalıştım. Şirket küçüldü, benim departman kapandı. İlk başta “deneyimim var, hemen bulurum” dedim. Üç ay oldu. Her gün onlarca başvuru yapıyorum. Bazılarına “yaşınız bizim için uygun değil” diyorlar, bazıları hiç cevap vermiyor…
Babam vefat ettikten sonra annemin yanına taşındım. Mantıklıydı: hem o yalnız kalmasın hem kira derdi olmasın. İki yıldır aynı evdeyiz. Ama akşamları iki ayrı odada, iki ayrı televizyonla oturuyoruz. Gün içinde konuştuğumuz tek şey “yemek yedin mi?” oluyor. B…
Gece yarısı kalbim hızlandı, ellerim uyuştu, nefes alamadığımı sandım. Acile gittim. Doktor “panik atak” dedi. Ama ben hâlâ kalp krizi geçirdiğime eminim gibiydim. Ertesi gün işe gittim. Kimseye bir şey söylemedim. “İyi misin?” diye sorana “yorgunum” dedim. Ç…
Oğlum ilkokul üçüncü sınıfta. Dersleri iyi ama çok hareketli. Her veli toplantısında öğretmeni beni koridorda durdurup “sizin çocuğunuzla ilgilenmeniz lazım” diyor. Sanki ben ilgilenmiyormuşum gibi. Geçen toplantıda diğer velilerin yanında “siz evde hiç kitap…
Sabah 07.20 otobüsü. Aynı şoför, aynı üç kişi, aynı koltuklar. Bir yıl boyunca kimse kimseyle konuşmadı. Sadece telefon ekranları ve camdan dışarı bakan yüzler. Geçen hafta otobüs arızalandı. Hepimiz durakta kaldık. Bir kadın “ben zaten geç kalıyorum” dedi. B…
Eve taşınmak için birikimim yok, tek odada yaşımla boğuşuyorum. Fiziksel olarak tek başıma, dokunulan bir cilt yok. Bu yalnızlık eve taşınma hayalimizi de bozuyor.
İş seferi, tek odada. Pencereyi açtım, şehrin ışıkları… O gün geçen hafta tanıştığım biriyle karşılaştık koridorda. Göz küsüp odama davet ettim. Sadece o gece, sadece o dokunuşlar. İsmi sorulmadı, numarası alınmadı. Sabah kalkınca yatağı boş, sadece onun koku…
Hiçbir kış akşamında kimsenin yanında yokturum. Bu yalnızlık ağrıyor. Dokunulan bir cilt yok, sadece bu boşluk var. Telefonu açarım ama kimseyle konuşmak istemiyorum. Bu yalnızlık ağır, özellikle geceleyin.
İlk kez bir kadınla aynı odada tek başıma… O sessizliği, o nefes sesini, o cildinin sıcaklığını unutamıyorum. Hiçbir şey olmadı ama her şey değişti. Şimdi her gece o anı tekrar ediyorum zihnimde. Bu bir çıkış mı yoksa sadece bir an mı? Bu derdi kimseyle payla…
Dört yıl çalıştığım şirketten geçen hafta ayrıldım. İstifa dilekçesini verdim, İK “hayırdır?” dedi. “Daha iyi bir fırsat” dedim. Aslında öyle bir fırsat yok. Sadece artık dayanamıyordum. Son gün masamı topladım. Kimse gelmedi. Bir arkadaş “görüşürüz” dedi, o …